მშობლებს ყოველთვის აინტერესებთ, როგორ და რას ხედავენ მათ ახალშობილი შვილები. არჩევენ თუ არა სახეებს, ხედავენ თუ არა ფერებს. გთავაზობთ მშობლებში ყველაზე გავრცელებულ კითხვებზე პასუხებს.
როდის იწყებს ახალშობილი რაღაცის დანახვას?
თუ ბავშვი დროულად დაიბადა და მისი თვალის სისტემა სწორად არის ჩამოყალიბებული, როგორც ტვინის ის ნაწილი, რომელიც პასუხისმგებელია ვიზუალური ანალიზატორების მუშაობაზე, მაშინ ის მშობიარობისთანავე ხედავს. რა თქმა უნდა, ეს არ არის სრულყოფილი მხედველობა – არაუმეტეს 4-5% იმისა, რასაც კარგი მხედველობის მქონე ზრდასრული ხედავს.
ვიზუალური სისტემა ყველაზე რთულია სხეულში. ამას მოწმობს ის ფაქტი, რომ ტვინის აქტივობის 40% მოდის ვიზუალური სისტემის კონტროლზე (როგორც მოზრდილებში, ასევე ახალშობილებში).
თუ ვიზუალურ სისტემას შევადარებთ კომპიუტერს, მაშინ ჩვენი თვალები ვიდეოკამერაა, მაგრამ სერვერები, ვიდეო ბარათები და მონიტორი ტვინშია. ვიზუალური სისტემა იწყებს მუშაობას, როდესაც იმპულსები იწყებენ ტვინში შეღწევას, ანუ იმავე მომენტიდან, როგორც კი თვალები გაახილა.
რას ხედავს ახალშობილი?
მხედველობის 4-5% ბავშვს საშუალებას აძლევს, დაინახოს ყველა საგანი ძალიან გაურკვევლად, თითქოს ნისლშია, დიდი საგნები კი გამოირჩევიან საერთო ფონზე. პირველი ორი-სამი თვის განმავლობაში ბავშვი ხედავს მის მახლობლად მდებარე ობიექტებს – არაუმეტეს 20-25 სმ მანძილზე. ამიტომ დედის სახე კვების დროს, რომელიც მხოლოდ ხედვის ველშია, ძალიან სწრაფად ამახსოვრდება მიუხედავად იმისა, რომ ბავშვი მას პირველ რიგში ყნოსვით, გულისცემით გრძნობს.
სიცოცხლის პირველი თვის ბოლოს ბავშვი ცოტა უფრო შორს ხედავს – 30 სმ მანძილზე შუძლია თვალი მიაყოლოს ობიექტს, განასხვავოს სილუეტები 1 მეტრამდე მანძილზე. თვენახევარში ბავშვი გამოარჩევს მრგვალ, მოცულობით საგნებს, მაგალითად, ბურთის. სამი თვისთვის კი შეუძლია განასხვავოს არა მხოლოდ დედის, არამედ მასთან მუდმივ კონტაქტში მყოფი სახეები – მამა, ბებიები, ძიძა.
ოთხი თვისთვის ბავშვი განასხვავებს მოძრავ სათამაშოებს, ხოლო ექვსი თვის განმავლობაში ის ნათლად ხედავს პატარა საგნებს. ერთი წლისთვის თითქმის ისე ხედავს, როგორც ზრდასრული, თუმცა მხედველობა ვითარდება კიდევ რამდენიმე წლის განმავლობაში, დაახლოებით 3-4 წლამდე.
